میدونی؟ دلم یه عروسک سیاه می خواد با موهای فرفری وز که گوشواره های حلقه ای بزرگ داشته باشه و گردنش با یه فنر به تنش وصل باشه که با کوچکترین حرکتی هی سرشو تکون بده، تکون بده، تکون بده.... عین همونی که عمو چنگیز اینا وقتی من کوچیک بودم بالای یخچالشون داشتن. من عاشقش بودم. تا میرسیدیم خونشون می رفتم باهاش بازی میکردم. کسی چه میدونه، شاید فقط به عشق اون عروسک سیاهه می رفتم خونشون. نمیدونم چی شد یه دفه نوستالژی زدمو دلم اون عروسکرو خواست.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

یکی نیست بگه تو این هیر و ویر که کلی چیز باید بخوای و کلی چیزای مهمتر هست، عروسک سیاه مو فرفری دیگه چه صیغه ایه؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!

 

 

                                      ----------------------------------

                                        کار نیکو کردن از پر کردن است

                                             www.p-o-v.blogspot.com      

                                                 

  

/ 2 نظر / 3 بازدید
علي كوچيكه

اا ديروز از کارولينا اومدم ميدونستم برات ميوردم.پر بود.همين نوستالژياس که باعث ميشه گاهی آرزودونه آدم استراحت کنه و...آروزهای بهتر کنه.

شاهزاده ي سرطاني

ديگه چی دوست داری؟ تا اونجائيکه من يادمه اون عروسکها سياه پوست هم بودند. تقريبن قهوه ای يا به قولی رنگين پوست؟! فکر کنم. يه چيزايی يادمه. شبيه کلات بودن. فکر کنم شکلاتها ديگه داره کار دستت ميده. راستی يه متن رو دهبار پست نميکنن!!!