گفت آنچه يافت می نشودآنم آرزوست


 

 

    و اينجوريا بود که يه سال گذشت(نميگم چجوری چون اين جزء محدود چيزايه که بايد مزشو تنهايی بچشی و هيشکی شريکت نباشهُ چون هيشکی جز خودت نميتونه بفهمتش)...!!!!

فردا ۸ مارسه، روز جهانی زن. اين چند روز هر جا هستی صحبت از زن و فمينيست و اين جور چيزاست. خيلی جالبه که تو گير و داره فکر کردن به اين يه سال و روز زن و زن بودن و حس مونث بودن به يه نکته خيلی جالب پی بردم ، اونم اينکه يه مرد چقدر ميتونه حس زيبای زن بودن رو برای آدم ايجاد کنه، اينکه همراهی يه مرد چقدر باعث ميشه يه زن خودشو ،خواسته هاشو، باوراشو، محيط اطرافشو، اجتماعشو و حتی آرزوهاشو بشناسه و بتونه به اونا وفادار باشه. خلاصه که حضور مردی که همه جا کنارته و همفکرته و به تو به شکل يه موجود صاحب رای نگاه کنه و برات ارزش و احترام قائل باشه خيلی با ارزشه و باعث ميشه آدم احساس قشنگ زن بودن رو خوب زيره دندوناش مزه مزه کنه.

خلاصه اين همه حرف زدم که بگم بخاطر اينکه تو اين يه سال باعث شدی اين همه احساس قشنگ رو تجربه کنم کلی ازت ممنونم.

 

 

پ.ن: اين پستم به خاطر اين که نگی چرا ديگه نمينويسی!!!!!!!!

 

 


میم