گفت آنچه يافت می نشودآنم آرزوست


در این دنیای ابر اندود

 

خانه ام ابری ست
یکسره روی زمین ابری‌ست با آن

 این روزها زندگی می کنم با این آلبوم واقعه. هر چه بیشتر گوش می دهمش بیشتر عاشقش می شوم. صدای این دختر انگار سحر می کند مرا. موسیقی اش تک تک سلول هایم را به هیجان می آورد و کلام جادویی نیما عریان می کند هر آنچه مدفون شده شاید میان سالهای دور... 

خانه ام ابری‌ست اما
ابر بارانش گرفته ست

 

 


میم