گفت آنچه يافت می نشودآنم آرزوست


 

سلام

بلاخره بعد از کلی دردسر ما هم وبلاگ دار شديم.خدا رو شکر                              

مدتها بود که تو وبلاگهای بقيه سرک می کشيدمو از خوندنشون لذت ميبردم تا اينکه به سرم زد خودم هم يکی درست کنم.از نگاه عزيز برای راهنماييس متشکرم.راستشو بخواين برام جالبه که آدم هر چی تو ذهنش بنويسه و ديگران راجع بهش نظر بدن پس اگر گذرتون اين طرفا افتاد خسيسی نکنيدو نظر بديد.

يه مدتيه دچار يه رخوت عظيم شدم،نه از چيزی خوشحال می شم نه ناراحت، يه جوورايی دارم تو زندگی در جا ميزنم.يه عالمه تصميم مهم بايد بگيرم ولی هی دلی دلی ميکنم.ههههههههههههههههی..........................اصلا يکی از دلايل درست کردن اين وبلاگ همين بود،احساس کردم شايد بواسطش يه چيزايی تو زندگيم عوض بشه،شايد هم نشه ،نميدونم ولی خوب اينم يه راه،مگه نه؟

دلم بد جوری يه هوای تازه ميخوادکه با يه نفس عميق از زير ديافراگم وارد بدن بشه.ديگه از اين هوای تکراری خسته شدم،خسته...کاش ميشد پرواز کرد،کاشکی............

 

هميشه نارنجی باشيد


میم